عمرو بود . عامل افريقيه يزيد بن حاتم بود . عامل مصر ، محمد بن سعيد بود . آنگاه سال صد و پنجاه و هفتم در آمد . سخن از خبر حوادثى كه به سال صد و پنجاه و هفتم بود از جمله حوادث سال اين بود كه منصور قصر خويش را كه بر كنار دجله بود و خلد نام داشت بساخت و كار ساختن آن را بر غلام خويش ربيع و ابان بن صدقه تقسيم كرد . در همين سال ، يحيى ، ابو زكرياى محتسب كشته شد . سبب كشته شدن وى را از پيش ياد كرده‌ايم . در اين سال ، منصور بازارها را از مدينة السلام به در كرخ و ديگر جاها برد . از پيش سبب اين را نيز ياد كرده‌ايم . در اين سال منصور ، جعفر بن سليمان را بر بحرين گماشت ، اما ولايتدارى وى سر نگرفت و به جاى وى سعيد بن دعلج را به امارت گماشت و سعيد پسر خويش ، تميم را آنجا فرستاد . در اين سال منصور سپاه خويش را با سلاح و اسب ، به خويشتن ، در محلى كه برگزيده بود بر كنار دجله نرسيده به قطر پل سان ديد و مردم خاندان و اقارب خويش را بگفت كه آن روز سلاح بپوشند ، خود وى نيز برفت كه زره اى به تن داشت و يك كلاه سياه كوتاه مصرى به زير خود داشت . و هم در اين سال عامر بن اسماعيل مسلى در مدينة السلام بمرد و منصور بر او نماز كرد و در گورستان بنى هاشم به خاك رفت . و هم در اين سال سوار بن عبد الله در گذشت . ابن دعلج بر او نماز كرد و منصور ، عبيد الله بن حسن نميرى را به جايش گماشت .